Οι λίμνες Βόλβη και Κορώνεια συγκαταλέγονται μεταξύ των πέντε μεγαλυτέρων λιμνών της Ελλάδας (2η η Βόλβη και 4η η Κορώνεια) και βρίσκονται ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Οι δύο λίμνες επικοινωνούν μεταξύ τους με υδάτινα κανάλια, ενώ η Βόλβη συνδέεται με το Στρυμωνικό Κόλπο μέσω του μικρού ποταμού Ρήχιου. Είναι προφανές ότι οι δύο αυτές λίμνες αποτελούσαν κάποτε ένα ενιαίο συγκρότημα αλλά πλέον η φυσιογνωμία τους είναι διαφορετική: αβαθής, εύτροφη και με λίγο οξυγόνο το καλοκαίρι η Κορώνεια, βαθύτερη μεσοεύτροφη και με περισσότερο οξυγόνο το καλοκαίρι η Βόλβη. Στην περιοχή των λιμνών βρίσκονται τα χωριά Ρεντίνα, Μικρή και Μεγάλη Βόλβη, Σχολάρι, Νυμφόπετρα, Αγ. Βασίλειος και Λαγκαδάς.

Δύο αξιόλογα δάση υπάρχουν στην περιοχή: το δάσος της Ρεντίνας (δεξιά και αριστερά από τον ποταμό Ρήχιο και το δάσος της Απολλωνίας δίπλα από τη λίμνη Βόλβη. Συνολικά από άποψη χλωρίδας στην ευρύτερη περιοχή έχουν καταγραφεί 336 είδη φυτών, ενώ 13 από αυτά θεωρούνται εξαιρετικά σπάνια. Μεταξύ των δύο λιμνών βρίσκονται δύο τεράστια υπεραιωνόβια πλατάνια τα οποία έχουν κηρυχθεί φυσικά μνημεία και φιλοξενούν πλήθος φωλιών από πουλιά της περιοχής. Στις δύο λίμνες ζουν 24 είδη ψαριών, ενώ έχουν καταγραφεί 19 είδη αμφιβίων και ερπετών και 34 είδη θηλαστικών. Από πλευράς ορνιθοπανίδας, έχουν καταγραφεί πάνω από 200 είδη πουλιών. Η περιοχή αποτελεί στάση στο μεταναστευτικό ταξίδι πολλών πουλιών αλλά και σημείο διαχείμασης και αναπαραγωγής για άλλα. Τα στενά της Ρεντίνας συγκεκριμένα, είναι σημαντικό πέρασμα για αρπακτικά όπως ο φιδαετός, ο χρυσαετός και ο σταυραετός.

Η περιοχή είναι κυρίως αγροτική, ενώ η αλιεία ασκείται σχεδόν ολόκληρο το χρόνο εκτός από μια μικρή περίοδο την άνοιξη. Ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι η περιοχή της Βόλβης είναι μια από τις λίγες περιοχές που έχουν μείνει στην Ελλάδα και στην οποία εκτρέφονται ακόμη βουβάλια.

Η Λίμνη Κερκίνη αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση υγροτόπου. Έχει δημιουργηθεί τεχνητά από την κατασκευή ενός φράγματος στο ρου του ποταμού Στρυμώνα αφ' ενός για αρδευτικούς λόγους, αφ' ετέρου για λόγους έλέγχου των πλημμύρων στην περιοχή. Η λίμνη περιβάλλεται από τα όρη Κερκίνη (Μπέλες) και Μαυροβούνι (Κρούσια) και ουσιαστικά εξυπηρετεί αρδευτικά τον κάμπο των Σερρών.

Οι εργασίες και τα εγγειοβελτιωτικά έργα στην περιοχή άρχισαν το 1937 και άλλαξαν δραματικά το τοπίο της περιοχής. Σήμερα, γύρω από τη λίμνη βρίσκονται τα χωριά Λιθότοπος, Χρυσοχώραφα, Λιμνοχώρι, Μεγαλοχώρι, Μανδράκι, Νεοχώρι, Λιβάδια και Κερκίνη. Οι συνθήκες σήμερα ευνοούν την βιοποικιλότητα στη λίμνη και καθιστούν την περιοχή έναν από τους πιο σημαντικούς υγρότοπους στην Ελλάδα. Ανάλογα με τη ρύθμιση του φράγματος, η έκταση της λίμνης περιορίζεται στα 45-50.000 στρέμματα το Φθινόπωρο και το χειμώνα από 70.000 περίπου που είναι την άνοιξη.

Από την πλούσια βλάστηση της περιοχής θα πρέπει σίγουρα να ξεχωρίσουμε τον σπάνιο για την Ευρώπη τάπητα από νούφαρα ο οποίος καλύπτει έκταση περίπου 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελεί ιδανικό καταφύγιο για τα ψάρια της περιοχής.

Στην Κερκίνη σήμερα έχουν καταγραφεί 244 είδη πουλιών, εκ των οποίων τα 70 θεωρούνται προστατευόμενα είδη σύμφωνα με οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η λίμνη αποτελεί σημαντική πηγή διατροφής για τα σπάνια είδη αρπακτικών τα οποία φωλιάζουν στα κοντινά δάση, ενώ στα τρεχούμενα νερά υπάρχει πληθυσμός άγριας πέστροφας.

Ο υγρότοπος των Πρεσπών βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδας και αποτελεί το σύνορο με την Αλβανία και την πρώην Γιουγκοσλαβία. Οι λίμνες είναι δύο, η Μικρή και η Μεγάλη Πρέσπα με έκταση 48 και 288 τετρ. χιλιόμετρα αντίστοιχα. Όμως από τις δύο λίμνες, στην Ελλάδα ανήκουν τα 44 τετρ. χιλιόμετρα της Μικρής και μόνο τα 37 τετρ. χιλιόμετρα της Μεγάλης Πρέσπας. Οι δύο λίμνες παλαιότερα ήταν ενωμένες αλλά τώρα χωρίζονται από μια αμμώδη νησίδα και επικοινωνούν μόνο με ένα στενό δίαυλο, ενώ το νερό κυλά από τη Μικρή προς τη Μεγάλη Πρέσπα. Η όλη περιοχή αποτελεί τον Εθνικό Δρυμό των Πρεσπών και περιλαμβάνει 12 χωριά με περίπου 1200 κατοίκους.

Οι Πρέσπες είναι από τις λίγες περιοχές για τις οποίες εκδηλώθηκε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για τη διατήρηση του περιβαλλοντικού τους πλαισίου, αλλά και για τη στήριξη της τοπικής οικονομίας. Το ενδιαφέρον αυτό προέρχονταν τόσο από το Ελληνικό κράτος, όσο και από ξένους οικολογικούς φορείς, όμως δεν ήταν αρκετό για να συγκρατήσει τη μετανάστευση του νέου σε ηλικία πληθυσμού από την περιοχή προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Από πλευράς χλωρίδας η περιοχή συντηρεί τον εντυπωσιακό αριθμό των 1500 ειδών φυτών. Η ιχθυοπανίδα περιλαμβάνει 17 είδη ψαριών μεταξύ των οποίων το ενδημικό είδος ψαριού μπριάνα και ένα είδος άγριας πέστροφας. Από άποψη πανίδας επίσης περιλαμβάνονται 11 είδη αμφιβίων, 22 είδη ερπετών, 45 είδη θηλαστικών και πάνω από 260 είδη πουλιών. Ο υγρότοπος των Πρεσπών είναι παγκοσμίως γνωστός για τις αποικίες των αργυροπελεκάνων και των ροδοπελεκάνων, τα οποία είναι δύο από τα σπανιότερα πλέον πουλιά στη γη.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του Εθνικού δρυμού των Πρεσπών είναι τα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία που υπάρχουν διάσπαρτα στην περιοχή. Τα περισσότερα παραδοσιακά οικήματα αλλά και οι ναοί βρίσκονται στα χωριά Ψαράδες (που βρίσκεται κοντύτερα προς τη Μεγάλη Πρέσπα) και ʼγιος Γερμανός (που βρίσκεται βορειοανατολικά της Μικρής Πρέσπας), ενώ ιδιαίτερη επισήμανση θα πρέπει να κάνουμε και στο κατοικημένο νησί του Αγίου Αχιλλείου στη Μικρή Πρέσπα, στο οποίο βρίσκονται επίσης 5 ναοί άλλοι σε καλή κατάσταση και άλλοι ερειπωμένοι. Στον τρόπο καλλιέργειας της περιοχής μπορεί κανείς να ανιχνεύσει ακόμη στοιχεία από παλιές μορφές εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων όπως οι παλιές ψαράδικες βάρκες, η Παρασκευή κάρβουνου και η αεροξήρανση ψαριών και λαχανικών.